Ago 24

IMG_3827
Lùn-es matin i son dësviame prest, për un-a ‘d cole longhe marciade ch’am pias fé ambelessì an Còrsica. Anvers neuv ore i j’era an sla spiagia dla Tenutella, na bela riva pen-a a nòrd ëd Porto Pollo, e a l’ha pijame un desideri fòrt ëd parlé con quaidun an piemontèis. Ambelelì, ant ël meno probàbil ëd tuti ij pòst.

Quàich meis fà i l’avìa conossù un monsù ch’a l’avìa contame che tuti j’agn a va an cola spiagia. I pensava quasi d’andelo a sërché ant ël camping ch’a-i é lì për dije bondì monsù, ciaciaroma na minuta. Ma peui a l’é smijame na ròba tròp dròla, i l’hai lassà perde e i son tnume mia veuja.

Però, an general, a l’é nen na bruta sensassion, cola-lì, cola ‘d vurèj scoté e parlé na lenga e podèilo nen fé? I son butame a parlé da sol mach për sente ‘l son ëd mia lenga mare.

E miraco un pòch për na sòrta ‘d compensassion mnisend via da cola midema spiagia, quàtr ore pì tard, im girava minca tant a vardé Porto Pollo, leu che për tanti agn a l’é stàit për mi l’epitome dla Còrsica. Ma dàit che prinsipalment për l’eva frèida a sarà difìcil che i-i torno an vilegiatura, e dàit che l’ùltima vira a l’é stàita singh agn fà, a j’era temp ëd butesse col pòst a le spale e passé anans – visadì nen sempe vorèj torné là a voghe lòn ch’a-i càpita, an sël sorch dl’amoniment d’Augusto Monti (“Non tornare a Monesiglio”).

Già, përchè ël temp ch’a passa a trasforma an manera natural un pòst, e ti it torne là e it lo trove pì nen l’istess: probabilment anche përchè ti it sèj cambià, ma tant – an cost cas almanch – përchè ël pòst a l’é pì nen col ch’it l’has conossù la prima vira (tròp ciman an cola natura).

E bin, mnisend via a l’ha pijame la bela sensassion ëd saluté an manera definitiva col pòst ch’a l’ha dame ël bin ëvnù an Còrsica tanti agn fà, ëd ringrassielo për tut lòn ch’a l’ha dame – feje pas, com dì, e andé anans con ël fluss dla vita.

Taggato:
Lug 13

IMG_3571
A-i era na bela luce ancheuj.
L’aria a j’era càuda ma nen sofocanta.
Arlongh al di i pensava a lòn che scrive ambelessì, i riessìa nen a truvé ël pont ëd partensa.

Peui, mentre che i spetava n’amis, i l’ha vist na nìvola. A j’era eut ore ‘d sèira, a më smijava che tut a andèissa bin. Tut a andasìa bin.

I l’hai pensà a Sinisgalli:

As peul pijesse ‘l boneur
për la coa come un passaròt.

I lhai pensà a Eduardo, che na vira a l’ha scrivù che capì, an fond, a l’é inùtil. I l’hai piantà lì ëd pensé; i l’hai vardà la nìvola. Cola nìvola a j’era lòn ch’am mancava për scrive ambelessì ancheuj.

Taggato:
Giu 29

luce
A j’era na paròla, dzora ‘d tut, ch’am girava an testa l’àutra sman-a, pensand a l’artìcol ch’i l’avìa da scrive lùn-es: luj. Luj a l’é an tra tuj ël mèis ch’i preferiss, përchè a l’é ël pì leger, ël pì càud, dzora ‘d tut përchè a l’é ël pì luminos. Già, la lus ëd luj a l’é particolar e nen arpetibila.

Dzora ‘d tut, pensand a le ròbe bele ch’a mniran, a #ER16, a le mie sgambassà solitarie an sle montagne, al me arfugi an tra ij mont che a l’é leu ëd partense e d’artorn, a më së slarga ‘l cheur. Luj a l’é ël mèis dle legerëssa e dla lus, ecco.

Le sensassion, cole-lì a son amportante. Dumìnica i son lassame daré, almanch për un pòch, le gare ‘d galateucc e lë stress che ultimament a l’han portame, o për dì mej i l’hai elaborà l’idèja che ‘l galateucc daspërchiel a l’é pì nen assolutament wow! për mi – nen adess.

Ecco, alora, le sensassion a son ëd legerëssa ch’a riva, ëd pensé leger e luminos. E la legerëssa a porterà a riflession pasie, che a soa vòlta a porteran a proget neuv e passionant, proget che adess i conòss nen ma che i sai ch’a mniran. A s’ancamin-a doman: a sarà ancor nen, propriament, luj, ma a l’é luj ant ij fàit. As séguita da véner, e për des di, con l’esperiensa d’#ER16 che am lasserà stravirà (e con mi la me famija) ma assolutament sodisfàit (e con mi la me famija).

Saba i sarai a L’Arbouna, che l’ùltima vira i l’avìa mach vist da l’àut e da lontan. Costa vira i na girerai ij viasseuj solitari e disabità, i vintrerai ant le ca anmaginand la vita come a l’é dësvlopasse ambelelà fin-a a sinquant’agn fà. E, fàit ancor pì pien ëd significà e gòj për mi, i sarai là con mia cita granda.

E luj, nen da ùltim, a pòrta con chiel ij prodròm dla mia patria sconda, ëd cola Còrsica che dal 2002 am anvlopa, ëd cola tèra anté ch’i son armës-ciame e arconossume e che sovens am lassa sensa paròle e sensa fià.

A l’é un mèis leger e nonsieur dë svilup, luj.

Taggato:
Mag 11

9
An cost blògh as parla un pòch ëd tut, ëd ròbe gropà al piemontèis o bele ‘d ròbe normale, ëd minca dì.

Ancheuj a l’é lë scond cas. Stamatin i son andàit a gòlf për ël sòlit alenament. I j’ero mach n’àutra përson-a e mi. I soma salutasse an piemontèis (a l’é bel arconosse l’esistensa ‘d mia lenga bele da fòra ‘d mi, con jë sconossù – che dòp salutà a son pì nen, tecnicament, djë sconossù).

Na paròla e peui via, përchè l’alenament a l’é na ròba seria. Già, a l’é nen vàire balin-i it tire, a l’é pitòst – dzora ‘d tut – vàire pensé a compagna la sìngola balin-a. La quantità ëd pensé, sòn a conta pì che ògni àutra ròba ant n’alenament. Nen për gnente ‘l gòlf a l’é në spòrt prima ‘d tut mental.

Stamatin, an pòche paròle, a l’é nen capitaje gnente dë special; ma col gnente am fà piasì contelo an piemontèis.

Taggato:
preload preload preload
© 2017 Gianni Davico  Licenza Creative Commons