Tag: òspiti

Dëlcò ti it ses colin-a e senté ’d pere e gieugh ant ij cané, e it conòsse la vigna che ’d neuit a tas. Ti ’t dise nen do tut.

J’elo lì na tèra ch’a tas e a l’é nen na tèra toa. J’elo ’n silensi ch’a ten dur an sj’erbo e su ij brich. A-i son d’eve e campagne. It ses un silensi sarà ch’a mòla nen, it ses ëd làver e scur euj top. It ses la vigna.

A l’é na tèra lì ch’a speta e a dis nen paròla. A son andasne ij di sota coj cej afoà. A le nìvole, it ses amusate. A l’é na tèra grama – a lo sà bin tò suf. Dëlcò sòn a l’é vigna.

I t’artrovras le nìvole e ’l cané, e le vos tant come n’ombra ’d lun-a. I t’artrovras paròle oltra a la curta vita e dij gieugh ëd la neuit, oltra a l’età masnà anvisca. Saralo bin doss tase. It ses tèra e vigna. Un silensi anvisch a brusrà la campagna come i gran falò a la sèira.

I l’hai travajà për trandedoi ani a le presse ’d Mirafior anté ch’a së stampa (a së stampava, Mirafior a l’é giumaj dventà na sità mòrta) ij particolar ëd carosserìa.

Gavà ij primi doi ani an lìnea i son peui intrà a la manutension ëstamp. Lë stampagi a frèid ëd la lamiera a l’é un mesté ch’as amprend pa sij lìber, a l’ha gnun-a o pòca teorìa ma tanta, tanta pràtica e esperiensa. Noiàutri giusteur (“giusteur” a l’é na paròla tipicament turinèisa, nà ’nt le oficine Fiat – Lingòt e cors Dante – quand ch’as parlava mach piemontèis. A veul dì “rifinitore”, ma dòp l’ariv ëd j’ovrié meridionaj a l’é stàita traduvuva, an lenga da festa, con “aggiustatore” ch’a l’é nen pròpi precis) i disìo che l’assel a l’é come ’l vin, a-i é mai doe colà istesse (come a-i é mai doe vëndumie eguale), bele se fàite dal midem àut-forn e dai midem ovrié. La colà a sent ël temp ch’a fà, s’a-i é bel temp o s’a pieuv, s’a tira vent,s’a l’é di o neuit, e via fòrt. Peui a […] continua a leggere »