Tag: tradussion

A l’é un fàit, për mi come për tanti, che tante idèje – mìnime o nò, importante o nò, vajante o nò – a ven-o ant la dòcia. Bin, pròpi pijand an man lë shampoo a l’é vnume an ment ëd virene l’etichëtta an piemontèis. Alora parèj, për gieugh, ancheuj i vardoma com ch’a sonrìa e a smijerìa n’etichëtta piemontèisa.

(L’etichëtta original a l’é an fransèis përchè ch’a ven da la Còrsica.)

GARNIER Ultradoss SHAMPOO

a l’estrat ëd tijeul

Sensa paraben – sensa silicon ESTRAT NATURAL

a pòrta dosseur e splendor

CAVÈJ NORMAJ

—

GARNIER Ultradoss a l’estrat ëd tijeul

Vera arseta ‘d vitalità për ij cavèj normaj, lë shampoo Garnier Ultradoss a cobia ‘l tijeul, conossù për soe qualità adossiente e soa richëssa d’euli essensiaj, a na strutura pura e mossanta che a angreva nen ij cavèj.

Arsultà: ij vòstri cavèj a son brilant e a fan ël pien ëd vitalità. A artreuvo tuta soa energìa e […] continua a leggere »

Harold a l’avìa përdù conossensa ma a j’era ancor viv. Ant la soa ment a scorìo vision come a càpita ant j’atim prima d’andreumse. A rivavo an sucession disordinà. Ant lë stat d’incossiensa ant ël qual as trovava, a-j considerava […] ant na manera ch’a andasìa dë dlà da le paròle. I podrìo dì che a-j considerava an manera olìstica, sentend minca ròba contemporaneament. I podrìo dì che ‘l sò pijeje part a j’era impressionistich anvece che analìtich. A përcepìa dle presense.

Dàit ch’i ston scrivend, i son obligà a descrive coste percession an frasi sucessive, ma a l’é nen parèj che Harold a-j sentìa. A j’ero ‘d vision dle piste ciclabile che a l’avia përcorù da cit e dle montagne ch’a l’avìa vardà col di. A stasìa fasend ij travaj dë scòla con soa mama e bele corend an sël camp da baseball a le superior. A j’ero ‘d dëscors ch’a l’avìa fàit, compliment arseivù, sene ‘d sess ch’a l’avìa vivù, lìber lesù e moment ant ij quai a j’era s-ciopaje ant la ment n’idèja neuva. […] continua a leggere »

A vnirà ël di che ‘l dé giovo a sarà n’òm, sensa pen-a, con ël mòrt soris ëd l’òm ch’a l’ha capì. Bele ‘l sol a passa lontan anrossand le rive. A vnirà ël di che ‘l dé a savrà pì nen anté ch’a j’ero le rive ‘d na vira.

It dësvije na matin ch’a l’é mòrtie l’istà, e ant j’euj a arbeujo ancor splendrior come ier, e a l’orija ij fracass dël sol fàit sangh. A l’é cambià ël color dël mond. La montagna a toca pì nen ël cel; le nìvole a s’ambaron-o pì nen come fruta; ant l’aqua a tralus pì nen na pera. Ël còrp ëd n’òm fastudià as piega, anté che un dé a respirava.

Ël gran sol a l’é finì, e l’odor ëd tèra, e la libera stra, colorà ëd gent che a conossìa nen la mòrt. As meuir nen d’istà. Se quaidun a sparìa, a j’era ‘l dé giovo ch’a vivìa për tuti e a conossìa nen la mòrt. Ansima ‘d chiel la tristëssa a j’era n’ombra ‘d nìvola. Ël sò pass a stupìa […] continua a leggere »

Ancantà dal mond a l’é rivame n’età che i tirava dij gran pugn ant l’aria e i piorava da sol. Scoté ij dëscors d’òmo e ‘d fomne nen savend rësponde a l’é pòca alegrìa. Ma ‘dcò costa a l’é passà: i son pì nen da sol e, s’i sai nen rësponde, i sai fene a meno. I l’hai truvà dij compagn trovand mi midem.

I l’hai dëscurbì che, prima ‘d nasse, i son vivù sèmper an òmo frem, padron ëd soa përson-a, e gnun a savìa rësponde e tuti a j’ero calm. Doi cugnà a l’han durbì un negòssi – la prima fortun-a dla nòstra famija – e ‘l forësté a j’era serio, calcolador, sensa pietà, meschin: na fomna. L’àutr, ël nòstr, an negòssi a lesìa ij romanz – an pais a j’era tant – e ij client ch’a vintravo as sentìo rësponde con pòche paròle che ‘l sucher nò, che ‘l solfà gnanca, ch’a j’era tut esaurì. A l’é capitaje pì tard che cost ùltim a l’ha daje na man al cugnà falì.

A pensé costa […] continua a leggere »

A venta ch’i lo confessa: bele se am manca nen tant ai sinquant’agn, bele se ij lìber a son la mia vita, i l’avìa mai lesù Il deserto dei Tartari ëd Dino Buzzati. Bin, mersì a mia cita granda st’ann an Còrsica i l’hai vempì col veuid. E alora i l’hai pruvà, quasi për schers, a virene an piemontèis un tòch, cole che për mi a son le pàgine pì bele – e centraj – dl’euvra. Miraco a l’é na manera për esorcisé la paura ch’i l’hai – ch’i oma tuti – ëd resté dij Giovanni Drogo për tuta la vita.

—

Distèis an sël let, fòra dël reu dël lumin a petròlio, antant che a gabolisava an sla soa vita, Giovanni Drogo anvece a l’é stàit pijà a l’amprovista da la seugn. E antant, pròpi cola neuit – òh, se a l’avèjssa savulo, miraco a l’avrìa nen avà veuja ‘d dreume – pròpi cola neuit a ancaminava për chiel na nen riparàbila fuga dël temp.

Fin-a a antlora chiel a j’era andàit anans për l’età spensierà dla prima […] continua a leggere »

I girerai për le stra fin ch’i sarai straca mòrta i savrai vive da sola e vardé ant j’euj minca facia che a passa e resté la midema. Cost fresch che a monta a sërcheme le ven-e a l’é un dësvij che mai ant la matin i l’hai pruvà ver parèj: mach, im sent pì fòrta che ‘l me còrp, e un tramblament pì frèid a compagna la matin.

A son lontan-e le matin ch’i l’avìa vint agn. E doman, vintun: doman i surtirai për le stra, i na arcòrd minca pera e le liste ‘d cel. Da doman la gent a arpìa a voghme e i sarai drita an pe e i pudrai fermeme e specieme an vetrine. Le matin ëd na vira, i j’era giovo e i lo savìa nen, e gnanca i savìa d’esse mi ch’i passava – na fomna, padron-a ëd chila midema. La maira cita ch’i son stàita a l’é dësvijasse da un pior durà për dj’agn: adess a l’é come se col pior a fussa mai stàje.

E i l’hai mach anvìa dij color. Ij color a pioro nen, a son come un dësvij: doman ij color a torneran. Mincadun a surtirà për la […] continua a leggere »

An sla me tomba a l’han incidù coste paròle: “La soa vita a l’é stàita gentila, e j’element an chiel talment mës-cià ansema che la natura a podrìa alvesse e dì a tut ël mond: chiel-sì a l’é stàit n’òmo”. Coj ch’a l’han conossume a sorido a lese costa retòrica veuida. Ël me epitafi a l’avrìa dovù esse: “La vita a l’é nen stàita gentila con chiel, e j’element an chiel talment mës-cià ansema che chiel a l’ha faje guèra a la vita tant da stene massà”. An vita i l’hai nen podù fé front a le lengasse, adess ch’i son mòrt i deuv sotmëtme a n’epitafi scolpì da un fòl!

(Tòch gavà da la Spoon River Anthology d’Edgar Lee Masters. La tradussion a l’é mia, ël lìber complet a l’é ambelessì. D’àutre mie tradussion ëd poesìe d’Edgar Lee Masters a son ambelessì, ambelessì e ambelessì.)

A torna Guareschi, mersì a la tradussion an piemontèis ëd Renato Agagliate.

Ël tòch, gavà da cost lìber, a l’é ambelessì.

Na sitassion:

“Arcordeve che, ant la scheda dla Càmera e ’dcò ant cola dël Senat, ël sìmbol giust a l’é l’ùltim”. “Nò, reverend”, a l’ha bësbijà la Desolin-a. “A l’é ’l ters an tute e doe le schede”.

N’àutra bela preuva, e noi i dijoma grassie a René.