I peuss nen esse d’acòrde con lòn che Enrico Eandi a pensa dla question dla grafìa piemontèisa, ma i l’hai un rispet profond për la përson-a. Sensa conté ‘l fàit che pì i foma a pro dle lenghe regionaj e mej a l’é.

Adess la Fondassion Savèj (përdonme Enrico, ma mi i son mach bon a scrive an costa manera sì), dont monsù Eandi a l’é pressident, a sërca n’espert ëd marketing coltural për masenté sò catàlogh eletrònich dl’editoria an piemontèis.

Ambelessì ij detaj. A son moment anté che tut a cambia: costa a peul esse na bon-a oportunità për chi ch’a l’ha veuja e testa për fé quaicòs – dabon – për ël Piemont.

I l’avìa tëmma che costa vòlta as fèjssa nen, anvece cò st’ann la Festa dël Piemont a-i sarà.

I na sai pòch, ma i chërd che un gròss mersì për l’organisassion a vada dit a Vàlter Bërgèis.

Ambelessì a-i é ‘l programa complet. Sempi e sclint: na pàgina sola, ma a-i manca gnente. Chissà përchè an lesendlo am ven an ment ël sot-titol ëd nosta arivista “é!”: “Afermativ. Piemontèis”.

Giòbia prim luj al Lingotto Summer Village ëd Turin (Via Nissa 280), a neuv ore ‘d sèira con intrada libera, Sergi Girardin, Sergio Arneodo (fondator dël Coumboscuro Centre Prouvençal e Gianfranco Bruno (magìster ëd lenga piemontèisa a l’Unitre ‘d Turin) a tniran na conferensa dal tìtol Le minoranze linguistiche in Piemonte.

L’ancontr, moderà da Paolo Barosso, responsàbil cultura ‘d Piemontenews, a sarà compagnà da la mostra fotogràfica ‘d Nicolò Pastorello Ai caire di coumbe, che a cheuj moment significativ dla cultura provensal alpin-a an Piemont.

Saba 26 dzèmber 2009, a neuv ore ‘d sèira ant la Sala Conceria a Cher (via Conceria, 2 – tacà a la Comun-a; as vintra a gratis) la companìa teatral “L’angelo azzurro” a rapresenterà La favola di Gelindo, ant la version scrita da l’amis Corrado Quadro – ah, Corrado, tò bel parlé largh ëd Canal, përchè mi i son nen bon a parlé parèj?

An doe paròle, la divota comedia ‘d Natal dla tradission piemontèisa a conta la nassita dël Bambin vista dal pastor Gelindo, che a l’é ‘l prim a core a la caban-a con l’agnel an sle spale e soa inseparàbila piva.

Gelindo a l’é un paisan bonòm e pasi, an mes tra la campagna piemontèisa e ij leu “ufissiaj” ëd Gesù Crist, e donca ch’a mës-cia soa vita ‘d mincadì con ël misteri dla Nassita: sàcher e profan, con – as capiss – un pòch ëd piemontèis.

Mi i-i sarai – e i vë spet.

Multilingual, un-a tra j’arviste d’arferiment quand ch’as parla ëd lengage, tecnologìa e tradussion gropà al travaj, a publica ant ël nùmer ëd dicémber un mé artìcol anté ch’i present nòsta lenga a un pùblich slargà, disoma anternassional.

L’artìcol a fà na cita stòria ëd nòsta lenga, a parla ‘d gramàtica, ëd lèj, ëd mùsica e ‘d Barba Tòni (a podìa manché? :-)).

Chi ch’a fussa anteressà a leslo (an inglèis, naturalment) a na treuva na cobia ambelessì.

Ij coment, as capiss, a son sempe bin agradì.