Feb 18
It ses ti, invocà minca sèira, piturà an sle nìvole
ch’a anrosso la nòstra pianura e lòn ch’as bogia an chila,
cit fresch come feuje e fomne umide an viagi
vers la sità ant ël ciàir ëd në slavass ch’a chita,
it ses ti, mare giovo eternament an virtù dla mòrt
ch’a l’ha pijate, reusa an sël pont doss ëd dësfiorì,
ti, la sorgiss ëd minca nevròsi e afann ch’am tortura,
e për sòn it ringrassio për l’età passà, present e ch’a vnirà.
Attilio Bertolucci, A sua madre, che aveva nome Maria, an La capanna indiana, Milan, Garzanti, 1973.
