Ago 19

Riccardo “Borichèt”, “un ch’a l’ha a cheur soa lenga”, a l’avìa fàit na bela tradussion ëd na conta për ij cit, L’òm ch’a piantava j’erbo ëd Jean Giono.

Quàich dì fà i l’hai publicà ambelessì na mia cita conta, Tonelo ël sirvan monelo. Alora chiel a më scriv e am ringrassia (ma com ch’a sarìa a dì? I son mi ch’i ringrassio ti!), e antratant am manda na soa version ëd La levr e la bissa copera.

“Fane lòn ch’it veule”, am dis. Mi i son bon ben content ëd butela ambelessì e ‘d contribuì, mersì a chiel, a fé chërse – ch’a sia pura ‘d pòch – la literatura an piemontèis për nòste masnà.

Taggato:
Ago 15

Quand che mia cita granda a j’era cita – singh agn, ses –, i l’avìa anventà për chila na stòria ch’a pijava l’andi da un fàit real: jë spetàcoj për ij cit al teater Agnelli ‘d Turin, anté ch’i andasìo (e i andoma) volënté d’invern.

Cola stòria a l’é stàita për tanti agn mach oral. Peui i l’hai scrivula. Adess i l’hai pensà ‘d difondla a pro dij pare e dle mare, përchè a l’abio quaicòs ëd pì da lesje a soe masnà.

Bin, a l’é ambelessì.

Taggato:
Lug 31

Mola
A l’é vnume an ment cost tìtol, un dij prim romanz ëd Giovanni Arpino, stamatin, an pensand al traghèt che da sì a pòche ore am porterà via da la Còrsica dël mesdì.

E bele pensand a tute le sfide apassionante ch’a më speto – për dine doe, publiché ‘l lìber an sël temp liberà për la fin dl’ann e pijé part a la gara ch’am farà (cost a l’é ‘l proget) diventé professionista ‘d gòlf –, i j’era l’istess un pòch dëspaisà, an tornand vers a la maison ch’a l’é stàita mia ca për tre sman-e.

La mùsica corsa am compagnava (jë Svegliu d’Isula, për la precision) e mi i pensava che i son content – nò, tant content – e i guidava pian, recitand andrinta ‘d mi col Còrsica blues ch’a l’é n’arvëdse a prest a la montagna an mes al mar, mia sconda patria.

Taggato:
Lug 21


Se mi i dovèissa indiché un pòst sol për descrive la Còrsica scond mi, col pòst a sarìa nen na spiagia, na sità, un paisòt o che: a sarìa n’òsto, U San Petru (é, bele che ‘l sit a l’avrìa damanca ‘d na rinfrëscà).

Stassèira, come già ‘d sèire ‘d diversi agn fà, i l’hai versà ‘d larme da stërmà, an sinand an col pòst. Larme ch’a dovrìo esse pì o meno cole d’Eduardo an sò ùltim discors pùblich:

Anche stasera mi batte il cuore. E continuerà a battermi pure quando si sarà fermato…

Un pòst a l’é n’atmosfera, na cambrera ch’a sorid al prim come al piat ch’a fà sent ch’a pòrta, ël barista ch’am capiss bele ch’i parla nen soa lenga.

Un pòst a l’é n’emossion – na larma an mé cas –, ch’a ven da cole canson e dal sentiment ch’am pija ambelelà përchè i pens ch’a-i sio nen bastansa sèire, an mia vita (i son egoista, ambelessì), për sté setà là, tranquil, a vëdde la vita che lentament a scor.

Mersì, un gròss mersì a tuti vojàutri, o gent d’o San Petru, për tute j’emossion ch’i seve regalene.

Taggato:
Lug 20

I l’avìa tëmma che costa vòlta as fèjssa nen, anvece cò st’ann la Festa dël Piemont a-i sarà.

I na sai pòch, ma i chërd che un gròss mersì për l’organisassion a vada dit a Vàlter Bërgèis.

Ambelessì a-i é ‘l programa complet. Sempi e sclint: na pàgina sola, ma a-i manca gnente. Chissà përchè an lesendlo am ven an ment ël sot-titol ëd nosta arivista “é!”: “Afermativ. Piemontèis”.

Taggato:
Lug 08


I deuv dije un gròss mersì a Cesare Matta, con ël qual jér i soma andàit a truvé la vidoa ‘d Tavo Burat a soa ca. L’ocasion a j’era l’idèja – idèja ‘d Cesare, ma che mi i apògg al mej ch’i peuss – ëd fé quaicòs, an nòst cit, për comemoré cost grand piemontèis e tut ël patrimòni ‘d conossensa ch’a l’ha lassane: pr’esempi un lìber fotogràfich.

Bin, jér i j’ero an cola bela ca padronal, sota a cola magnòlia che chi sa vàire vire a l’avrà scotà le meditassion ëd Tavo. Madama Bruna a l’ha guidane con gentilëssa e dlicatëssa an tra le fòto dl’òm: ant un pàira d’ore i l’oma passà ‘l përcors ëd na vita. Bré, Pasolini, tanti përsonagi ch’a l’han fàit un tòch dë stra ansema a cost nòst grand.

E peui madama Bruna a l’ha compagnane andrinta a la biblioteca, na stansia pien-a ‘d lìber, carte, fòto, arcòrd. E soa machina da scrive: e mi im imaginava, im vëdìa chiel a scrive, scrive, scrive.

Mersì madama Bruna, mersì Cesare për cost onor.

Giu 29


Giòbia prim luj al Lingotto Summer Village ëd Turin (Via Nissa 280), a neuv ore ‘d sèira con intrada libera, Sergi Girardin, Sergio Arneodo (fondator dël Coumboscuro Centre Prouvençal e Gianfranco Bruno (magìster ëd lenga piemontèisa a l’Unitre ‘d Turin) a tniran na conferensa dal tìtol Le minoranze linguistiche in Piemonte.

L’ancontr, moderà da Paolo Barosso, responsàbil cultura ‘d Piemontenews, a sarà compagnà da la mostra fotogràfica ‘d Nicolò Pastorello Ai caire di coumbe, che a cheuj moment significativ dla cultura provensal alpin-a an Piemont.

Taggato:
Giu 22

[mé artìcol publicà ansima a la “Gasëtta d’Alba” d’ancheuj, màrtes 22 giugn]

Pijoma un fieul con djë studi bon – laurea, master, lòn ch’a l’é.

Imaginoma che col fieul a dventa n’òmo, un manager ëd sucess, che per disneuv agn a sta andrinta al sistema, chërdend an lòn ch’a fà, travajand a la sèira, ij saba e le duminiche quand ch’a pòrta, pijand tuti j’avion che l’asienda a-j ciama ‘d pijé.

Butoma che a na serta mira a jë smija che tut col sistema – tant travaj per tanti sòld – a lo pòrta bin lontan da anté ch’a veul andé, dai sò seugn, da la soa vita vera; che miraco a podrìa travajé ‘d meno e sté bin l’istess – o mej, ste bin an sël serio.

Bin col òmo a l’ha un nòm – Simone Perotti – e a l’ha contà tut andrinta a un lìber che a l’ha già vendù 40mila còpie: Adesso basta.

A l’é un pòch n’autobiografìa, ma dzora ‘d tut un manual ch’a mosta a chi ch’a veul fé ‘l sàut com ch’a peud fé. A fà ij cont, Perotti, a dis tut. Dzora ‘d tut sò pensé a l’é filosofìa mincadì, pensé che tuti – an vorendlo – a peulo buté an pratica.

Da vardé cò so blògh.

“Gia, ma chiel a l’é rich…” Già, ma chiel a l’ha tant temp…” Nò e nò. Tut as peul fesse, ma a venta vorejlo, visadì a venta ancaminé ancheuj a fé quaicòs ch’an pòrta, quand ch’a sia ‘l moment, là anté ch’i voloma andé. E a sarà nen un passagi automàtich: Perotti a dis ch’a-i va fin-a a dodes agn, e bele se mi i pens – cò per avèj fàit un përcors che a l’ha tanti pont dë smijansa con ël sò – che a-i na basto meno, la sostansa a cambia nen: tuti noi i podoma travajé ‘d meno, sté bin l’istess, mantense. E tut sòn sensa arnonsié a lòn ch’an pias. Ma, as capiss, a l’é nen tut ambelessì – dësnò i lo farìo tuti sensa penseje ansima. Nò, a venta pianifiché da bin, pensé a jë spèise inùtile ch’i foma, tajeje, ancaminé a buté da part dij sòld për col seugn. A basta nen, ant na paròla, pensé ch’as peussa fesse: a venta parte – parte ancheuj, parte adess – anvers a la meta ch’a në speta.

A metà tra ‘l Calé giuliv ‘d Maurizio Pallante – dont Batista a l’avìa parlà ambelessì quàich mèis andarera – e Seneca, ël pensé ‘d Perotti a l’é original, sorgiss d’ispirassion, sempi e profond ant l’istess temp: s’i l’oma veuja ‘d cambié vita, s’i pensoma ‘d merité ‘d pì ma i soma nen com fé, i pens che cost lìber a vaja tuti ij 14 euro ch’a costa, centesim për centesim.

Simone Perotti, Adesso Basta. Filosofia e strategia di chi ce l’ha fatta, Milano, 2009, Chiarelettere, EUR 14, pp. 195, ISBN 978-88-6190-085-1.

Taggato:
Giu 12

Ai 13 ëd magg la Cort Costitussional a l’ha deposità la sentensa n. 170, anté che as dis nen mach che la lej regional an sle lenghe minoritarie dël Piemont a l’é nen costitussional, ma ‘dcò che ël piemontèis

è solo un dialetto (una variante cioè della lingua italiana),

lòn che a l’é na busìa (se scrita an malefé o nò i lo sai nen, përchè ‘d polìtica i na capiss bin pòch; ma ‘l fàit a resta).

Sergi Girardin – nòst vate, ant na paròla – a l’ha scrivù n’artìcol dij sò, visadì magistral, an sl’argoment, publicà quàich di fà ans “La Stampa”. I l’hai ciamaje ‘l përmess ëd butelo ambelessì e chiel, con sò bel deuit tut piemontèis, a l’ha concedumlo.

Mersì ancora na vòta, Sergi. Ël tòch a l’é ambelessì. E bona letura a tuti.

Giu 04

I l’hai partecipà na vòlta sola a la festa ‘d Langa Astsan-a, ma i na pòrt con mi n’arcòrd ciàir, solar e seren: për cost motiv am pias arcordé che duminica 13 giugn a-i sarà la festa ch’a fà neuv.

Na manifestassion longa un di antregh, e ch’a toca diversi pais: ël Monasté, Rocavran e Loasseul.

Ambelessì ‘l programa complet. E tante grassie a Silvana e Clara, anime ‘d costa banda alegra e sincera dël Piemont.

Taggato:
preload preload preload
© 2026 Gianni Davico  Licenza Creative Commons