N’artìcol ëd Lissànder Mottino (con un gròss mersì për lòn ch’a l’ha fàit: chiel coma tuti ij piemontèis a veul nen desse ‘d blaga, ma a l’é tant, pròpi tant).

—

Quand che ij responsàbij ëd Gioventura Piemontèisa, l’associassion ch’a l’ha masentà la petission dle 10.000 firme (o signadure) për l’arconossiment e pì che tut la valorisassion dla lenga piemontèisa, a l’han ciamame ‘d deje na man, i l’hai avù na cita spluva ëd tëmma. Tëmma përquè i l’hai capì che badò (coma a l’ha ciamalo giustament Gianni) a sarìa stàit për noi quat gat cheuje tute ste sotoscrission e ‘dcò përquè as tratava dë seurte an mes dla gent da nòssa nicia ansima internet e dij tròp pòich cors ëd lenga ch’as fan. Si! An mes a le përson-e për fortì bin àut che a-i é fin-a cheidun ch’a veul nen che nòssa bela lenga piemontèisa (con tute soe variant) a meuira e che ël piemontèis a l’é pa na lenga ëd seconda sernia dë stërmé, ch’a vaja bin, ant ël privà antecà o pes ancora dont vërgognesse.

E bin: con mia la pì gròssa sorprèisa i l’hai dëscurvù che ëdcò tanta gent, che magara a l’avìa mai pensaie ansima o che miraco a spetava mach che un cit brando (coma a lo son ij nòss car brandé, coj bonanima e coj viv), a j’era disponibila a fé quaicòs. Penseie, buté na firma antërment ch’it vaje fé la spèisa adressà da në sconossù… con tuìt ij trucio ch’a-i é a ancheuj cme adess.

I veuj fin-a armarché che praticament ël total dij parent, dj’amis e dij conossent pì strèit con dle persentuaj bùlgare a l’ha aderì, ma lòn probabilment a l’ha rivaie ëdcò për feme un piasì…

A l’é vèj, a-i é fin-a stàit chi ch’a l’ha nen fidasse dë buté sò nòm ansima a ‘n papé, oltra coj ch’a l’han portà ij sòlit argoment che ‘l piemontèis a l’ha mila variant, a-i é pì nen piemontèis, a serv nen për vive (lì lor probabilment a s’antajavo për fé ‘d sòld), ch’a-i é ‘d sagrin bin pì amportant che la question dël piemontèis (praticament a-j n’anfà nen) e via fòrt parèj.

«A-i é pì nen piemontèis», a l’han dit dij piemontèis»… E bin, mi a l’ha smijame che la persentual ëd nen piemontèis (italian meridionaj bele coma strangè) ch’a son passà për mè banchèt a sìa stàita pì àuta che cola dij piemontèis midem.

Im n’avis d’un monsù marochin ch’a l’ha firmà an disend ch’an Maròch l’istess problema a-i càpita con ël bérber.

A l’ha finitiva, l’ùltim message ch’a l’é girà për agiornene che mira ch’a l’é la petission, a dis che giumai i-i soma a 9.500 signadure a son za deposità e sigura as passëran le 10.000.

I veuj saré ringrassiand mie doe compagne d’archeujta firme, Gabriela e Annelise (mia mama), oltra tute le përson-e ch’a l’han signà e le associassion ch’a l’han aderì:
GIOVENTURA PIEMONTÈISA – CENTRO STUDI DON MINZONI / CA DË STUDI PININ PACÒT / PIEMONTÈIS ANCHEUJ – PIEMONT DEV VIVE – IL NOSTRO TEATRO – ATENE DEL CANAVESE – AMICHE DELLA BIBLIOTECA DI BALZOLA – ASTILIBRI – “ARRIGO FRUSTA” GIORNALISTA PËR ËL PIEMONTÈIS – GLI AMICI DEL CANAVESANO – LA VOS DËL CHEUR – MÈ PIEMONT – L’ARVANGIA – CIRCOLO LANGA ASTIGIANA – GOPIEDMONT – COMPAGNìA DIJ PASTOR – IL CINZANINO – TEATRO ZETA – ARCANCEL – BIBLIOTECA CÌVICA “G.DEMICHELIS” ËD VILANÒVA.

Mersì ‘dcò a le Comun-e d’Ausan, Ber, Ër Francó, Giaven, Z’Makana/Machignaga, La Nièla (Tane), Pissin-a, Polon, Sajan Mica, San Siond ëd Pinëreul, Sin-i, Ël Sumiàn, Tavian, La Vila San Sgond e a j’associassion Academia dël Risôn dë Noara, La Burera ‘d Cheuri, Cojtà Gruliaschèisa, Monginevro 2000 ‘d Turin, Ël Nòst Pais ëd Nòli, Pro-Loco ‘d Morëtta, Sipari sël Piemont.

A le pròssime inissiative pro piemontèis! Ch’a rivo d’antessissìa.