Els Cigalons de Canalda

Un-a dle canson pì anciarmante e emossionante ch’i l’hai scotà st’ann a rësguard dël piemontèis a l’é nen piemontèisa: a l’é “Els Cigalons de Canalda”, cantà da Chacho Marchelli con l’Ariondassa a la festa dël Piemont ëd Cherasch. Ambelessì a-i na i é na version ëd n’àutr grup: nen ròba da prim premit, ma a dà l’idèja.

A l’é na canson bon ben sempia, a parla ëd tre amis ch’a torno da na festa a la primalba e as compagno l’un l’àut a ca. A l’ha tocame dzora ëd tut la descrission ch’a l’ha fane Chacho prima ‘d cantela. A l’é an catalan, a fà part d’un CD che l’Ariondassa a l’ha publicà dël 2004 con El Pont d’Arcalis.

An particolar, bele se i capiss pòch dël test (mancansa da empinì), a l’ha colpime tant l’espression “i foscor de matinada”, përchè i m’imagin bon ben bin costi tre amis ch’a torno a ca quand che a l’é pì nen neuit ma a l’é ancora nen dì e a-i é costa pòca luce nen ciàira. E am ven an ment pare Dante (Purg., I, 115-117):

L’alba vinceva l’ora mattutina
che fuggia innanzi, sì che di lontano
conobbi il tremolar de la marina.

Chacho e ‘l Purgateuri, na contradission an termo? 🙂

Lascia un commento