E donca

E donca
ën vej come mi a s’aussa da soa
cadrega sensa tërmolé e as varda
d’antorn. E as ancòrs, sensa avèjne
spavent, che ‘l temp a scor come
sabia, e che ‘l neuv a l’é tut da mnì
ancora tut da mnì: e a sent
dì andrinta ‘d chiel, sotvos, da la vita:
i soma part ëd la tèra ch’a prepara
l’avnì, noi ch’is n’andoma.

Carlo Betocchi, Per cui

Lascia un commento