La cita a l’é partìa


Lùn-es a j’era nen stàit possìbil, ma stamatin tut a l’é stàit përfet e la cita, a la finitiva, a l’é partìa.

(La cita a l’ha dodes agn e adess a l’é da sola an sl’Atlantìch, ma për mi a l’é sempre la cita.)

I soma riva al bancon dl’Alitalia e na madamin gentila e materna a l’ha pijala an simpatìa. Dòp a le formalità, i l’oma passà la dogan-a e i soma rivà a la coa për pijé l’avion. Pì an là mi i podìa nen andé.

N’àutra madamin gentila a l’ha pijala an consigna. I soma salutasse con n’ambrass s-ciass e tanti basin. Chila a l’é partìa, e cola partensa – chila montà an sla coriera ch’a la portava a l’avion, mi sol e setà ans na cadrega ant ël nen-leu për ecelensa – a l’é smijame bon bin davsin-a a lòn ch’a peul esse un part.

La cita a va për ël mond, come a l’é giust e bel ch’a sia e mi i son nen trist, nò, i l’hai ël cheur content an pensand ai moment ch’a viv e ch’a vivrà, ancheuj im sent vreman come l’amis mé pì car a l’avìa ciamame na vira, “un pare special”.

Commenti

Marco ha detto:

Ciau Turin,
mi vadu via…:-))))

Lascia un commento