La lenga corsa scrita a l’é nen piassà mal come la nòsta. Miraco ant le stra as sent pòch, ma pijoma un blògh come cost: lòn ch’a frapa sùbit a l’é ‘l nùmer ëd coment a j’artìcoj. A-i na j’é tanti, e tuti an cors.
E ij cors a son 260mila, mentre ch’i stimoma che ij parlant piemontèis a sio anviron doi milion. (As capiss che vesse n’ìsola, da na mira lenghìstica, a giuta.)
Na lenga viva a l’é viva quand ch’a ven parlà e scrita, quand ch’a ven scotà e lesùa. E cost giornal a ven stampà an 15mila còpie, distribuìe a gràtis. Am ven am ment lòn ch’i fasìo noi con «é!», e con Orazio i pens che
Aut insanit homo aut versus facit.
Lor-lì a son dij mat e dij poeta. Dësnò chi ch’a-j lo farìa fé? Ma la lenga corsa, mersì a ‘d folairà come costa, a viv.
Commenti
Car Gianni, tl’has franch rason ma, còs veus-to feje, a më smija ëdcò costa na conseguensa ‘d nòstra coltura e ‘d nòstra educassion. A l’é la version digital dla peur ëd dé fastudi cand ch’as va a ca d’àutri (e costa espression, «ca d’àutri», an nòstra lenga a l’ha na nuansa ‘me an gnun-e d’àutre). Ëdcò mi vàire vire i l’hai ancaminà a scrive dij coment a tò artìcoj e peui i l’hai chità an disend-me: për dì ste folairà tant a val ch’i staga ciuto.
E i lo sai pro che sòn a peul ëdventé n’antrap për la valorisassion ëd nòstra lenga, ma ëdcò costa gena, ës rispet esagerà për j’àutri, a fa part ëd nojàutri, ëd mi, e a l’é ‘dcò chiel un cit tesòr ch’am compagna ant la vita.
E antlora chi, coma ti, a travaja për ten-e viva nòstra lenga con costi mojen modern a podrìa dësmarcoresse an pensand ëd fé un travaj inùtil nen avenda un riscontr numérich amportant. Antlora pensa a son: për mincadun ch’a të scriv, a-i na j’é des ch’a leso e ch’as ancalo nen ëd dì la soa, për tëmma ëd dëscomodete o ëd fesse lese la vita. Ma tò travaj a resta na fërvaja ëd bin për tuti.
Che pecà che ambelessì a-i sia nen ël boton “Am pias”!
Mersì Riccardo, toe paròle am fan tant piasì e a la finitiva i lo sai pro, a l’é për ij “felici pochi” ch’i scriv. Për adess i l’hai ancor nen anvìa ‘d lassé perde, mersì dzoratut a message come ‘l tò che mincatant – rari nantes in gurgite vasto – a rivo.
completament d’acòrde Riccardo, bin ëscrit.
E ‘dcò për mi cost blog a l’é na “piassa” amportanta andova fé vive mè piemontèis e nòssa lenga an general.
Mersì Gianni e a tùit coj ch’a leso e a scrivo
A son coj come ti, Riccardo e tuti j’àutri ch’a scrivo e comento ch’a fan cost leu viv, dësnò a sarìa mach na ciancia sensa sust.