Ago 28

It j’ere an tuta la val cavalié arnomà
ancheuj ël bòsch as lamenta che l’etern a l’ha ciamate
an mes a la toa stra, o Pà, it ses andatne

O amis, o fratel, ël destin a l’é malarconossent
ma coj ch’a son ëstàit ij tò tòrt?
Ti ch’it jë vurìe bin a la vita an manera talment fòrta

I porterai sempe andrinta ‘d mi ël tò amor për costa tèra
soa felicità quand ch’a sponta l’alba ciàira
adess arpòs-te, o Pà, ant la toa foresta cara

Da ‘l Tarav, da la Ròca e da le vaj d’Alisgian
a son riunisse tuti, amis e paisan
quand a l’é ruvaje la neuva causa ‘d tanti dan

As sentiran pì nen ëd rime an coste vërde colin-e
bele j’osej a son mut dai camp a la marin-a
a bogia gnanca ‘l vent për coste foreste davsin-e

I porterai sempe andrinta ‘d mi ël tò amor për costa tèra
soa felicità quand ch’a sponta l’alba ciàira
adess arpòs-te, o Pà, ant la toa foresta cara

Vàire galopà i l’oma fàit, vàire seirà ‘d cant
an costi tèmp benedet minca di a j’era n’incant
ël sol ch’a dventava ciàir a j’era n’amor grand

La passion a j’era ‘l tò fià, ël vers la tò manera
at bastava un cafè o quàich camp ëd fera
për dësmentié tut e passé la neuit antera

I porterai sempe andrinta ‘d mi ël tò amor për costa tèra
soa felicità quand ch’a sponta l’alba ciàira
adess arpòs-te, o Pà, ant la toa foresta cara

Taggato:
preload preload preload
© 2021 Gianni Davico  Licenza Creative Commons