Dic 04

galateucc
Ij me vintensingh letor a conòsso me amor për ël gòlf. Lòn che mi i savìa nen a l’é che ‘l nòm giust an piemontèis a l’é galateucc.

I son rivàje për cas. I sërcava na me fòto për un pòst ansima al gieu curt, e oramai as sa che bele la ròba toa it fà prima a sërchela ans la nìvola che ans ël tò ordinator. I son partì antlora da la mia pàgina Flickr, e serendipitament i son rivà al coment ëd Testaplà ch’a jera ambelelà:

I savìa nen ch’it gieughe a galateucc!

“Cos diav a sarà sto galateucc?”, a l’é stàita mia prima reassion. Ma dàit che ij përtus ans ij green a son për mi ij teucc, a l’é stàit fàcil ruvé a la conclusion.

A cola mira i vorìa savèjne ‘d pì, as capiss. L’ùnich riferiment ch’as treuva ans la ragnà a l’é n’artìcol ëd Tavo Burat. Tavo, parland dle rèis ëd costi gieu, a dis:

Erano giochi tipicamente pastorali, praticati quando i mandriani mandavano gli armenti all’alpeggio e quindi si trovavano in molti.

E an efet costa a l’é pròpi l’orìgin dël gòlf. A séguita:

In piemontese era detto il gioco della ghia (o gheda, o ghin-a o galateucc) dal nome della pallina; la mazza era la gandia e le buche le neuse.

Gribàud an sò dissionari a dis:

Galateucc: gioco che consiste nell’inviare la palla in un buco (teucc), specie di golf.

Gheda: antico gioco piemontese simile al golf, in cui “neuse” erano le buche, “ghija” la palla.

Alora costi gieu a son perdusse, come – aidè! – tanta part dla coltura ‘d nòste montagne; ma da adess, mersì a Testaplà, i sai che ‘l gòlf a l’é an efet ël galateucc.

Taggato:
preload preload preload
© 2021 Gianni Davico  Licenza Creative Commons