Ago 26

castagnu
La Còrsica a l’é nen na specie ‘d Polinesia un pòch pì davsin-a, ma pitòst na val Grana un pòch pì leugna. Cost concet a j’era già andrinta ‘d mi – bele se an manera un pòch confusa – tërdes agn fà, quand che për la prima vira i son ruvà da coste bande, e con ël temp a diventa sempe pì sclint.

Për avèjne la preuva sensa ombra ‘d dùbit a basta monté un pàira d’ore ansima a na montagna dle tante. Da lì, marciand, as vogh bin che ‘l mar a l’é pòch pì che n’incident. Na ròba bela, as capiss, ma nen lòn ch’a caraterisa costa tèra.

Sì a ven-o a taj le paròle ‘d Cesare Pavese, che an Il diavolo sulle colline a dis:

Mi tornò in mente nel buio quel progetto di traversare le colline, sacco in spalla, con Pieretto. Non invidiavo le automobili. Sapevo che in automobile si traversa, non si conosce una terra.

E marciand për coste montagne i capiss tante ròbe. Pr’esempi che ambelessì i sarai sempi n’òspite: magara bele quaidun ch’a conòss bin costa tèra, ma ant l’istess temp quaidun ch’a fà nen part dël pòst. E donca che cost marcé fin-a che ij pé a van a l’é na manera ‘d sërché d’ambrassé na tèra, sërché ëd capila bin savend che capila a sarà nen possìbil.

Ma an tute le manere as va, as va e basta. Ier a na certa mira i j’era an mes a le ronse e ai ròch, i savìa pì nen com gavemla ma peui preuva e ripreuva anche da cole ronse i son sortì. Un pòch sgrafignà, as capiss, ma content d’esse ambelelì an col moment, për gnun motiv diferent che nen për col lì.

Ambrassé na tèra, con lë sguard, con ij pé, con ij brass. Ambrassela e basta.

Taggato:
preload preload preload
© 2021 Gianni Davico  Licenza Creative Commons