Vnì ël nùmer un

Novak Djokovic, Il punto vincente
Minca moment ëd minca di dla mia vita a l’é dedicà a resté ël nùmer un, donca a esist mach la dissiplin-a, a-i é nen spassi për d’àutr.

Vàire dissiplin-a? Ant ël gené 2012, quand ch’i l’hai batù Nadal an final a l’Australian Open, la partìa a l’é durà singh ore e sinquantetrè minute: la pì longa ant la stòria dj’Open. Tanti a l’han definila la partìa ëd tennis pì grandiosa dla stòria.

Dòp a la vitòria i son andàit a seteme ant ël cambrin. I l’avìa un desideri sol: sente ël gust dla cicolata. I na mangiava pì nen da l’istà dël 2010; alora Milijan a l’ha portamne na lista. I l’hai dëstacane un quadrèt – un sol, minùscol quadrèt –, i l’hai butalo an boca e i l’hai lassalo sleivé an sla lengua. I podìa nen concedimne ‘d pì.

Varda-sì vàire dissiplin-a a-i va për vnì ël nùmer un.

Mia tradussion da Novak Djokovic, Il punto vincente. La mia strategia per l’eccellenza fisica e mentale, pp. 18-19.

Commenti

Riccardo ha detto:

Ma antlora, val-lo la pen-a d’esse ël nùmer 1? Mi i chërdo che ‘d nò. Motobin mej sté a «guardé le nìvole / le nìvole ch’a van, travers al cel».

Sànder ha detto:

d’acòrde

Lascia un commento