Passagi

Michi
I l’heu ancor pa tant metabolisà ‘l fàit che stamatin i l’hai portà për l’ùltima vira mia cita cita a l’asilo. L’ùltima, për sempe. N’aventura ancaminà squasi tre agn fà për chila, ramus-cio ch’it tirave su come na feuja, e squasi des për noi an contand ëdcò la cita granda, ancheuj a finiss.

I pens che am andarà un pòch.

L’àutër di, an compagnandla a scòla, i j’era fërmame con chila për quàich moment ant la classe deserta. I pensava al temp ch’a passa, a costa cita ch’a chërs, a la felicità ‘d so temp masnà, a le ròbe che ant la vita a son amportante.

I l’hai pensà a le magistre ‘d Michela, al bin ch’a l’han portà an soa vita – e ‘d conseguensa ant le nòstre –, al soris ch’a l’han sempe avù (e i soma bin se a sia fàcil o meno fé la magistra, con vint gnero ch’a coro, canto e crijo arlongh ël di).

“Oscuramente forte è la vita”, a dirìa Quasimodo.

Un temp a finiss, ma com ch’a dis Giovanni, nòstr padron ëd ca a la Piata, “dòp a un temp a-i na ven n’àut”. I soma fortunà, e am ven an ment ël dotor Seuss:

Don’t cry because it’s over. Smile because it happened.

Dòp a un temp a-i na ven n’àut. Adess i andoma anans.

Commenti

Riccardo ha detto:

La dariera vira? Sie-ne nen tant sigur, Gianni, le sorprèise (le bele sorprèise) a ven-o che un gnanca as lo speta (dësnò che sorprèise a sarìo?). Comsëssìa, tanti auguri a la gognin-a për soa neuva aventura.

giannidavico ha detto:

Naturalment it l’has rason, Riccardo, e it ringrassio për toe bele paròle – a l’é mach ch’i l’avìa damanca d’esprime për scrit col sentiment ch’a l’ha pijame, e ant l’istess temp i vorìa ringrassié doe tra le tante, tantissime përson-e ch’a rendo nòstra vita pì pien-a e bela e anciarmanta.

Lascia un commento