Lissànder Motin (o Alessandro Mottino, për lë Stat) am manda costa fòto, fàita da dij sò barba ant na cesa ëd Gerusalem, an Tèra Santa.
A l’é bel da savèj. Ma ‘dcò bela soa stòria lenghìstica. Prima ‘d tut doe righe dzora ‘d chiel: trant’agn, travaj ant ël milanèis, residensa a Moncravel (Moncrivello, an provinsa ‘d Vërsèj). Donca un giovo bin inserì ant la realtà.
E adess la lenga, descrivùa con soe paròle:
Fin da cit a l’ha sempi anciarmami la lenga ch’a parlavo ij mè grand përquè am ancoriosiva. Mia mama a vorìa nen che mia granda am parlèissa an piemontèis probabilment për na considerassion ëd gnoransa, spantià ansima ël piemontèis.
I l’hai amprendù a capì ël piemontèis fin da cit an ëscotand dzortut j’ansian e i l’hai amprendù a parlelo antërmen ch’i fasìa le scòle medie. Për scrivlo i l’hai fàit un cors a Als (Alice Castello).
[…] Comsissìa mi i pens che la còsa pì amportanta ëd tute a l’é cola dë fé pijé consiensa dël valor coltural ch’a l’ha ël piemontèis, element caraterìstich dle nòsse tere […] continua a leggere »