Cost artìcol a seguita an manera natural ël travaj ancaminà doe smane fà (La blogosfera piemontèisa) e continuà l’àutra sman-a (Ij sit an piemontèis). Con ancheuj, la panoramica ‘d lòn ch’a-i é an piemontèis an sla Ragnà a l’é bastansa completa – o, almanch, chi ch’a veul fé d’arserche a sa da andoa ancaminé.
Ij dissionari a son ëd doe smerse, ch’i podrìo definì 1.0 e 2.0.
La pì anteressanta a l’é naturalment la sconda, visadì un dissionari anté ch’as peul inserì na paròla (ant le doe diression) e avèj la tradussion: Piemontèis, grande dizionario piemontese. A l’é basà an sël dissionari ‘d Bré, bin fàit e – lòn ch’a guasta nen – a gratis.
A peul desse ch’a-i na sio dj’àutri, ma mi i-i conòss nen.
An parland anvece dij dissionari tradissionaj, a buta cont sité:
– Giuseppe dal Pozzo, Glossario etimologico piemontese, 1893;
– Giovanni Pasquali, Nuovo dizionario piemontese-italiano ragionato e comparato alla lingua comune, 1870;
– Maurizio Pipino, Vocabolario piemontese, 1873;
– Michele Ponza, Vocabolario piemontese-italiano, 1860;
– Casimiro Zalli, Dissionari piemontèis, italian, latin e fransèis, 1830.
Ëd costi, col ëd Pipino […] continua a leggere »


