Tag: leu

Lissànder Motin, da tant temp n’amis ëd cost blògh (për savejne ‘d pì as peul andesse ambelessì e ambelessì), a l’ha fàit na bela esperiensa ‘d travaj an Mosambich. I l’hai ciamaje – e i lo ringrassio për avèjlo fàit – ëd contela ambelessì.

Enter Lissànder.

I veui ancaminé a conteve ëd sa mia cita esperiensa ëd travaj an partend da la viage ch’i l’hai fàit për andé al largh dla còsta dël Mosambich. E si, përquè pròpi ant ël mar dël Mosambich l’eni a l’ha na concession esplorativa anté ch’a l’ha trovà un-a dle pì gròsse arzervere ëd tuta soa stòria.

I son partì da la sede ëd San Donà Milanèis un merco dòp-mes-di e da Linate l’avion për Paris (aeropòrt Charles De Gaulle). Da Paris na traversà dl’Africa durà des ore e mesa (tuta la neuit) a l’ha portame fin-a a l’aeropòrt ëd Johannesburg. A des ore la matin aterage e giornà “lìbera” an obergi davsin a l’aeropòrt […] continua a leggere »

La Còrsica, për mi, a l’ha tante face.

Prima ‘d tut a l’é un leu bon ben specìfich, un cit vilagi che a sara a nòrd ël golf dël Valinco, visadì Porto Pollo, leu ‘d serenità e pas e partense e artorn. La prima imagine ch’am ven an ment an qualsissìa moment arlongh l’an s’i sar j’euj e i pens a la Còrsica a l’é la stra pien-a ‘d sol ëd col paisòt.

Peui a l’ha la facia dla mùsica, ij Muvrini, jë Svegliu d’Isula, ij Mantini, ij Tavagna (an gnun ordin particolar) e tuti coj ch’a l’han argalane quàich moment d’alegrìa e ‘d sentiment.

Peui a l’ha la facia dla lenga, na lenga ch’a l’é stratificà e motobin anteressanta: da sì a son passaje tanti pòpoj, e mincadun a l’ha lassà quaicòs ant la lenga. Già mach la geografìa lenghìstica dla Còrsica a ciamerìa na vita antera dë studi e dëscoverte.

Peui a l’é silensi e montagne. Già, miraco da fòra as pensa a costa tèra come a na vacansa con quaicòs d’esòtich, na specie ‘d Polinesia mach un pòch pì davsin-a ma la […] continua a leggere »

Quand ch’i dijoma New York i l’oma an ment Manhattan, ël sìmbol ëd na sità ch’a l’ha milanta milion d’abitant e a l’é për tuti frenesìa, velocità, travaj, avnì, squasi un quàder futurista. Bin, a-i é n’ìsola ch’a fà part ëd Manhattan, n’ìsola andrinta a l’ìsola, ansi a l’ìsola për ecelensa, che a l’ha na pas ch’it imaginrìe mai s’it ses mai ëstaje: Roosevelt Island.

Già, përchè Roosevelt Island a l’é a tre – é, tre – minute da Manhattan (as riva con la teleférica an traversand l’East River o – un pòch pì prosaicament – con la metropolitan-a), ma a l’é squasi completament sensa tràfich. A jë stan neuvmila përson-e, e a marcé për soe stra a smija d’esse ant na sitadin-a suburban-a tìpica dla Merica, nen ant un pòst da anté che le viste ansima Midtown a son magara un pòch da cartolin-a, ma pura sempe ëd cole ch’it dësmentie pì nen.

Cost’ìsola, conossùa na vira come Blackwell’s Island, dal nòm dla famija ëd paisan ch’a-i vivìa, a l’é stàita catà da la comun-a ëd New York dël 1828 për costrùe diversi […] continua a leggere »